مسئولیت های اجتماعی فراموش شده در باشگاه ها

به گزارش وبلاگ آشپزی، حتی در بحرانی مثل شیوع ویروس کرونا باز هم ناکارآمدی سیستم باشگاه داری در ایران روشن می گردد.

مسئولیت های اجتماعی فراموش شده در باشگاه ها

فرشاد کاس نژاد| باشگاه های عظیم در اروپا به باشگاه های کوچک یاری مالی نموده اند تا آنها کمتر آسیب ببینند. بسیاری از باشگاه ها کمپ ها و استادیوم های خود را برای یاری به سیستم درمانی کشور خود به بیماران مبتلا به کرونا اختصاص داده اند. باشگاه ها اگرچه به کاهش دستمزد بازیکنان و مربیان رو آورده اند اما برای یاری به شهر خود کاری نموده اند؛ از تهیه بسته های غذایی برای شهروندان گرفته تا کارها و خدماتی عظیمتر. باشگاه های ورزشی بنگاه های زیان آور مالی نیستند که در یک بحران مالی در جامعه، خود دچار بحران عظیمتر باشند، بلکه سال ها سودآور بوده اند و زیرساخت ها و شرایطی دارند که می توانند در بحران باری از دوش جامعه بردارند.

در ایران اما رفتار باشگاه ها چیز دیگری است؛ رفتاری متناسب با شرایط عجیب و غریب شان. نه قرار است از دستمزد بازیکنان بکاهند، نه استادیومی دارند که برای یاری به سیستم درمانی به کار بیاید، نه پولی در بساط دارند که برای طرفداران خود حتی یک ماسک هدیه بفرستند.

کارکرد باشگاه ها به عنوان یک نهاد اجتماعی باید در یک بحران اجتماعی نیز مفید باشد، نه اینکه حتی در این بحران به فکر دریافت بودجه های دولتی باشند تا بدهی های انباشته خود را بپردازند.

حتی در بحرانی مثل شیوع ویروس کرونا باز هم ناکارآمدی سیستم باشگاه داری در ایران روشن می گردد؛ سیستمی که از پس مسائل خود برنمی آید و راهی برای اداره خود ندارد. اما همواره می خواهد ظاهری متمول داشته باشد، بازیکنان را به چند برابر قیمت و گزاف می خرد، بازار جابجایی را گران و گران تر می نماید و هر سال به این گرانی ها می افزاید. در حالی که هر سال به ورشکستگی نزدیک تر می گردد.

فوتبال ایران در تعطیلی بازی ها به دلیل شیوع ویروس کرونا با آسیب مالی چندانی روبرو نمی گردد، چون باشگاه ها اساساً درآمد چندانی نداشتند که حالا متضرر شوند. یک جریان زیان بار در فوتبال ایران جاری بود که حالا متوقف شده و مشتی بدهی از این روزها نیز به جا خواهد ماند؛ اتفاقی مثل همواره که انبوهی بدهی در سرانجام هر فصل به جا می گذارد و قصه یک فصل تمام می گردد.

شیوع ویروس کرونا البته برای فوتبال دنیا نیز یک تهدید مالی عظیم است. جلد ماهنامه بریتانیایی اف سی بیزینس هم پرونده ویروس کروناست؛ یک تهدید جدید برای فوتبال. اما در ایران تهدیدی عظیمتر از تهدیدهای گذشته نیست، چون بحران مالی باشگاه ها چندان به شیوع ویروس کرونا ارتباطی ندارد.

بازیکنان پرشماری در اروپا بخشی از دستمزد خود را به باشگاه می بخشند اما در ایران بازیکنان دنبال راهی هستند که مطالبات گذشته خود را با هزار و یک ترفند از باشگاه بگیرند، چون یک عمر با باشگاه های بی تعهد روبرو بوده اند.

در چنین شرایطی توقع نگاه انسان محبت آمیز از سوی باشگاه های ایرانی و یاری به طرفداران و همراهی و همدردی توقع زیادی نیست.

منبع: ایران ورزشی

به "مسئولیت های اجتماعی فراموش شده در باشگاه ها" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "مسئولیت های اجتماعی فراموش شده در باشگاه ها"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید