اکنون زمان دور ریختن مواد غذایی نیست

به گزارش وبلاگ آشپزی، با شیوع کرونا در جهان، تامین امنیت غذایی مردم و حفاظت از منابع و محصولات کشاورزی تبدیل به چالش بزرگی برای کشورها شده است.

اکنون زمان دور ریختن مواد غذایی نیست

به گزارش، با شیوع کرونا در دنیا، تامین امنیت غذایی مردم و حفاظت از منابع و محصولات کشاورزی تبدیل به چالش بزرگی برای کشورها شده است. چالشی که برخی کشورها را وادار کرد تا برای حمایت از اقشار آسیب پذیر در این ایام سیاست های حمایتی اتخاذ نمایند و بنابر اعلام سازمان فائو این کشورها کوشش کردند که با توزیع اقلام، احیای برخی از طرح ها یا تزریق نقدینگی تا حدودی از شرایط سخت این دوره بکاهند.

در رابطه با اینکه دولتها باید چه سیاست هایی را برای تامین امنیت غذایی مردم در این دوره اتخاذ نمایند و اساسا آیا راهکاری وجود دارد که فراورینمایندگان و مصرف نمایندگان در این برهه از تاریخ دچار ضرر و زیان نشوند با ماکسیوم توررو- معاون مدیرکل فائو و رییس بخش توسعه اقتصادی و اجتماعی سازمان فائو به گفت وگو پرداختیم.

به گفته این اقتصاد دان ارشد فائو اگرچه نسخه واحدی برای همه کشورها وجود ندارد و کشورها باید هریک در راستای رونق و تقویت بخش کشاورزی و مواد غذایی خود کوشش نمایند اما آن چیزی که همه باید به آن توجه نمایند این است که زمان آن نیست اجازه دهیم مواد غذایی ارزشمند دور ریخته گردد و به هدر بفرایند و در این راستا می طلبد دولت ها محصولات مازاد کشاورزی را خریداری نمایند و به خانواده های احتیاجمند تحویل دهند.

ماحصل این گفت وگو در ادامه می آید:

این سوال مهم و خوبی است. اولا کشورها و مناطق با یکدیگر بسیار متفاوت هستند و طبیعتا راه چاره واحدی برای تمامی آن ها وجود ندارد. اما بگذارید با آنچه که مدیرکل آقای کیو دونگیو همیشه بر آن تأکید نموده است، آغاز کنیم: هرکشوری باید در جهت تقویت و رونق کشاورزی و فراوری محصولات غذایی خود کوشش کند.

بدون تأمین و عرضه محصولات کشاورزی، زنجیره های تأمین و عرضه نیز کارکرد خود را از دست می دهند. همچنین با افزایش فراوری و عرضه مواد غذایی به تحقق چندین هدف مهم یاری می گردد: خانوارهای کشاورز روستایی که اغلب فقیرند می توانند فرصت بیشتری برای تأمین هزینه ها و احتیاجهای خود و همچنین کسب درآمد داشته باشند و دیگر اینکه می توانند محصولات کشاورزی و غذایی بیشتری را فراهم نمایند که نهایتا در مناطق شهری عرضه گردد، جایی که بیش از نیمی از جمعیت دنیا در آنجا ساکن هستند. مهمتر از آن، ترویج و تشویق فعالیت های کشاورزی کوچک مقایس (خرده مالکی)، احتمالاً باعث افزایش میزان مواد غذایی تازه و مغذی در دسترس می گردد و تغذیه (سالم) خود بخشی از پاسخ (لازم و توصیه شده) برای مقابله با بیماری کووید-19 است. در حقیقت تقویت فراوری کشاورزی به معنای تدوین سیاست هایی است که دسترسی به نهاده هایی مانند بذر و کود و همچنین نیروی کاری که باید سالم و ایمن نگه داشته شوند را تضمین و تثبیت کند. مطمئناً برقرار نگه داشتن زنجیره تأمین مواد غذایی به معنای تقویت نقش آفرینان واسطه مانند مراکز فرآوری، کارخانه ها و تجار است.

مسئله به آن سادگی نیست. ممکن است قیمت مواد غذایی پس از نوسانات اولیه تا حد زیادی کاهش یابد، اما این مسئله در کل اتفاق خوبی نیست و ممکن است برای مصرف نماینده انتخاب های ضعیف تری را رقم بزند و در نهایت برای کسانی که در سیستم تامین مواد غذایی فعالیت دارند نیز به معنای کسب درآمد کمتر باشد. شاخص های کنترل قیمت اغلب نتیجه عکس می دهد.اگر قیمت ها پایین نگه داشته شوند، ممکن است (نوع و اولویت) فراوری (محصولات کشاورزی) منحرف گردد و یا کاهش یابد. برقرار نگه داشتن و حفظ کارآمدی زنجیره های تأمین مواد غذایی روشی بسیار مؤثرتر برای جلوگیری از افزایش سریع قیمت مواد غذایی است و به متعادل کردن منافع فراورینمایندگان و مصرف نمایندگان یاری می نماید، که به هر حال در نهایت هر دو به یکدیگر احتیاج دارند.

دولت ها باید با استفاده از برنامه های حمایت اجتماعی و همچنین در صورت لزوم به وسیله ارائه طرح های نوآورانه و جدید، به شهفرایندان خود یاری نمایند. اگرچه ارائه یاری های نقدی مؤثرترین روش خواهد بود، اما ارائه بسته های غذایی هم می توانند موثر باشند. خصوصا در شرایطی که بازارها از هم گسیخته شوند؛ شرایطی که باید سعی کنیم از آنها جلوگیری کنیم اما به هرحال محتمل است که رخ دهد.

امروزه برخی از محصولات غذایی با ارزش بالا مانند میوه های تازه، سبزیجات، لبنیات و گوشت از دست رفته و یا دور ریخته می شوند، زیرا امکان فروششان وجود ندارد. برای مثال، برنامه های غذایی در مدارس مختل شده و در نتیجه یک بازارمهم برای بسیاری از فراورینمایندگان محصولات کشاورزی و غذایی از دست رفته است. در این شرایط، ارائه یاری های نقدی نمی تواند راه گشا باشد بلکه مداخله دولت برای خرید آن محصولات کشاورزی و تحویل آن به خانواده های احتیاجمند می تواند اثر گذار باشد. چین برنامه سبد سبزیجات[برنامه ای جهت بهبود و تقویت نظام فراوری، توزیع و فروش محصولات مختلف کشاورزی و زارعی در چین] خود را در اوج شیوع ویروس کرونا دوباره احیا و برقرار کرد و ایالات متحده آمریکا در حال آنالیز برنامه جعبه های برداشت[برنامه ای حمایتی برای توزیع میوه و گوشت کنسرو (بسته بندی) شده به همراه اقلامی مانند غلات، ماکارونی و مواردی شبیه آن به خانواده های احتیاجمند در ایالات متحده آمریکا] است. بنابراین، این راه چاره تابعی از ثروت نیست بلکه در راستای تضمین تعادل بین عرضه و تقاضا است. درحقیقت هم اکنون زمان آن نیست که اجازه دهیم مواد غذایی دور ریخته و اسراف شوند.

در این پرسش چندین نکته مهم مطرح شده است. ما باید سمت (میزان) تقاضا را ارزیابی کنیم. در حالت کلی، کاهش تقاضا احتمالا ناشی از کاهش درآمدها خواهد بود. مداخله دولت برای حمایت از اقتصاد و خانوارها باید به گونه ای هدف گذاری شده باشد تا خانوارها خیلی از احتیاجهای غذایی اساسی خود کم ننمایند. برخی از کشورها، مانند پرو ، از سیستم صندوق بازنشستگی ملی خود سریعاً استفاده نموده تا اطمینان حاصل کند که حمایت و یاری نقدی بیشتری به خانوارهای آسیب پذیر ارائه می گردد.

همچنین کاهش تقاضا می تواند به خاطر کاهش عرضه باشد. ما چنین شرایطی را در برخی از کشورهای در حال توسعه شاهد بوده ایم. این شرایط هم برای فراوری نمایندگان و هم مصرف نمایندگان کاملا منفی و مضر است و برطرف آن دقیقاً همان چیزی است که ما با تأکید بر اهمیت حفظ کارایی زنجیره های تأمین مواد غذایی می خواهیم.

برای یاری به فراوری نمایندگان، فائو به کشورها توصیه می نماید تا از در دسترس بودن نهاده های کلیدی برای فراوریات کشاورزی در زمان مناسب و به هنگام، اطمینان حاصل نمایند و همچنین فرایند ارائه تسهیلات اعتباری و اقتصادی به هنگام تسهیل گردد تا کشاورزان فرصت ها را از دست ندهند. ما در فائو داده هایی تفصیلی در خصوص تقویم های زراعی ارائه داده ایم تا به بخش کشاورزی برای بهینه سازی کوشش هایش یاری گردد. فائو همچنین ابزار تجزیه و تحلیل تصمیم گیری در خصوص سیاست های غذایی و کشاورزی را به صورت ساده و کاربردی ارائه نموده است؛ جایی که کشورها می توانند طرح های ابتکاری را که برای مقابله با همه گیری بیماری ویروس کرونا در پیش گرفته اند را بارگذاری نموده و به اشتراک بگذارند. به عنوان مثال، هند از راه آهن ملی خود به عنوان زیرساختی برای توزیع دو میلیون وعده غذایی در روز استفاده می نماید. جمهوری دومینیکن برای یاری به میلیون ها خانوار آسیب پذیر، برنامه تغذیه مدرسه خود را مجدداً به کار گرفته و فعال نموده است.

اطلاعات می توانند ابزاری ارزشمند باشند. سریلانکا یک مجرای ارتباطی اضطراری را راه اندازی نموده است تا بخش های اصلی زراعت و کشاورزی این کشور - به طور مثال بادام هندی و نیشکر - همچنان به فعالیت خود ادامه دهند. همچنین فرصت های زیادی برای استفاده از فناوری دیجیتال برای کاهش مشارکت فیزیکی در بازارهای عمده فروشی وجود دارد. عمان یک سامانه سفارش الکترونیکی را ایجاد نموده است که به مردم امکان خرید ماهی از بازار مرکزی را می دهد، در نتیجه آسیب های وارده به فراوری نمایندگان و مصرف نمایندگان یک محصول بسیار با ارزش و مغذی اما فاسدشدنی را کاهش می دهد.

بگذارید یک نکته دیگر را اضافه کنم: موارد بسیاری وجود دارد که می توانند و باید انجام شوند - و در این راستا باید از ایده های خلاقانه استقبال کرد - اما لازم است که حمایت از آسیب پذیرترین افراد جامعه در اولویت قرار بگیرد. موفقیت در پاسخگویی به (و مهار پیامدهای) بیماری ویروس کرونا (COVID -19) احتیاجمند کوشش های متمرکز و مشارکتی همگان دارد و ما باید اطمینان حاصل کنیم که افرادی که قادر به مشارکت در این کوشش ها هستند.،توانمند باشند.

می خواهم به نکته ای دیگر که اهمیت تداوم مبارزه با ریزش و هجوم ملخ های صحرایی به ایران است، اشاره کنم. فائو دانش فنی و مهارت های زیادی در این زمینه دارد و در تامین منابع و ارائه تخصص های لازم به منظور ارتقاء ظرفیت فنی ایران در این زمینه مشارکت دارد. تقویت این کوشش و مبارزه (با ملخ های صحرایی) برای کشور و تضمین امنیت غذایی آن بسیار مهم است.

منبع: ایسنا

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

به "اکنون زمان دور ریختن مواد غذایی نیست" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "اکنون زمان دور ریختن مواد غذایی نیست"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید